Nieuwsflits stukjes
- 7 Oktober 2003 (Niek Palm)
-
Komend jaar zal Asterix haar 7e lustrum vieren. Wij zijn druk bezig met de voorbereiding van allerlei activiteiten. Wat, waar en wanneer krijgen jullie binnenkort in een speciale mail te horen. Om jullie komend jaar een beetje in de stemming te brengen en op de hoogte van de lustrum festiviteiten zal de komende tijd elke twee weken een stukje van de lustrum commissie in de Nieuwsflits staan.
Het lustrum zal in het teken staan van "In de zevende hemel" Je zult denken aha logisch 7e lustrum dus 7e hemel. Uiteraard is er een diepere betekenis. Volgens Van Dale "Op het toppunt van gelukzaligheid" wat natuurlijk weer direct te maken heeft met je sportieve topprestatie die je een gelukzalig gevoel geven. Denk ook eens aan alle extra lustrum activiteiten die je een zo'n zelfde gevoel kunnen geven. Misschien ook leuk om te weten is dat in de derde hemel zijn, dronken zijn betekent.
- 21 Oktober 2003 (Frans Aarden)
In de zevende hemel...
Op 19 november 1968 werden de hitlijsten aangevoerd door Mary Hopkin. Zij zong: "Those were the days my friend, we thought they'd never end". En dat had ze goed gedacht. Het was de dag dat de aller-aller-aller-eerste Asterix training plaatsvond. We zijn nu 7 keer 5 jaren verder, lieve Galliërs, en staan aan de vooravond van een grandioos lustrumjaar. 1968 is alweer een tijdje geleden dus even een mooi moment om jullie door zware studiematerie en slopend studentenleven aangetaste geheugen op te frissen. We zullen ons maar even richten op de belangrijkste atletiekgebeurtenissen uit die tijd. 1968 was het jaar dat de Olympische Spelen in Mexico plaatsvonden. De eerste Spelen op een kunststof atletiekbaan. De grote hoogte zorgde dat vele wereldrecords werden verpulverd. Het waren de Spelen van Bob Beamon met zijn nog immer legendarische sprong van 8 meter 90 ver. De verbijsterde officials maten het nog 3 keer na en controleerden de meetlinten maar het klopte echt. Het duurde tot het vorige decennium voordat de sprong met luttele centimeters werd overtroffen. Spraakmakend waren ook de gehandschoende vuisten die de afro-amerikaanse winnaars van goud en brons op de 200 meter tijdens hun volkslied in de lucht staken, hun hoofden gebogen, om op die manier de aandacht te vragen voor het lot van hun rasgenoten in de Verenigde Staten. De Amerikaanse hoogspringer Dick Fosbury introduceerde de Fosbury Flop waarmee hij alle andere atleten die met een buikrol over de lat gingen kansloos liet voor het goud. Ook Nederland had succes op het gloednieuwe tartan. Maria Gommers won brons op de 800 meter in 2.02,6. Een prestatie waar het gros van de mannelijke Asterix-atleten nog vele uren trainingsarbeid van mag dromen. Ja, lieve Galliërs, 1968 was een memorabel jaar en dat gaan wij dit jaar memoreren, want wij zullen een jaar lang in de 7e hemel zijn!!!
- 4 November 2003 (Olga Priems)
-
Het lustrum opent bijna met haar 1e activiteit
La Carioca leek ons hiervoor een mooie gelegenheid
De trappenloop is het tweede evenement dit jaar
Wie is de ultieme traploper en wordt winnaar?
Het feit dat we als vereniging al 35 jaar bestaan
Zal zeker niet onopgemerkt aan jullie voorbijgaan
We hopen dan ook dat jullie dit jaar proeven
Hoe het voelt in de 7e hemel te vertoeven!
- 18 November 2003 (Kees Lepoeter)
-
Precies 35 jaar geleden was de aftrapvergadering voor een studentenatletiekvereniging in Eindhoven. Jacques de Mooij en een aantal fanatieke studentensporters hadden hiervoor het initiatief genomen, de eerste jaren (tot 1980) was Jacques ook de trainer. Veel zaken werden in de beginjaren erg informeel geregeld, wel was Asterix meteen bij de KNAU aangesloten, en ook de vijfkamp en cross werden al in het eerste jaar georganiseerd. Alle baanwedstrijden waren op gravelbanen want de eerste kunstofbaan in Nederland kwam er pas in 1970 (Papendal).
Na de eerste energieke jaren bereikte Asterix in 1975 nog een dieptepunt. De oprichters waren afgezwaaid en er waren maar een paar aktievelingen over, het onderwerp 'opheffing Asterix' kwam zelfs op de agenda van de ALV. Gelukkig voor ons is het zover niet gekomen, er bleek net genoeg momentum te bestaan om Asterix levend te houden en sindsdien heeft Asterix een geweldige groei en ontwikkeling doorgemaakt met als resultaat de vereniging die we nu zijn: een enthousiaste club atleten, fijne trainingen, leuke wedstrijden en vele bijzondere aktiviteiten, en een sfeer waarin iedereen zich goed kan ontplooien. Terecht iets om trots op te zijn, en het lustrum thema "In de zevende hemel" onderstreept dit ook helemaal.
Zoals gezegd, morgen is de aftrap van het lustrumjaar. Er zullen de komende maanden nog vele mooie aktiviteiten in het kader van dit lustrum georganiseerd worden. We houden iedereen op de hoogte. - 2 December 2003 (Ingrid de Haan)
-
In de zevende hemel...
Morgen is het dan zover. Wij gaan ons, na het bestijgen van twaalf verdiepingen in het hoofdgebouw, begeven in de zevende hemel! De Australiër Paul Crake denkt hier echter anders over. In februari 2003 sprint hij als eerste naar de top, zijn zevende hemel, van de Empire State Building. In 9 minuten en 33 seconden besteeg hij de 1576 treden! Dit is de snelste tijd aller tijden in deze wedstrijd. De eerste vrouw deed over deze beklimming 13 minuten en 6 seconden. De oudste deelnemer was 91 jaar en had iets meer dan 40 minuten nodig om boven te komen. Voor informatie over andere trappenlopen (bijvoorbeeld Sears Tower met 2109 treden) kijk op de volgende website: www.towerrunning.com Misschien een ideetje voor een buitenlandse reis tijdens het volgende lustrum? Nu we wat "vergelijkingsmateriaal" hebben gevonden, kunnen we ons mentaal gaan voorbereiden op onze zevende hemel van morgen! - 6 Januari 2004 (Victor Mayr)
-
De eerste lustrum activiteiten behoren inmiddels tot de geschiedenis. De trappenloop en de lustrum training/diner zijn naar mening van de commissie een groot succes geweest. Tijd om 2004 en de rest van dit hemelse lustrum in te kijken. De rest van het lustrum zal voor een belangrijk deel worden ingenomen door een het begrip Hongarije, met de Hongaarse borrel, de Hongaarse avond en als klap op de vuurpijl de Hongarije reis waarvoor zich al een hoop mensen hebben opgegeven. Om alvast in de stemming te komen hier wat weetjes over Hongarije: Magyar Köztársaság (Hongaarse Republiek), is een land waar strandliefhebbers even pech hebben. 1805 kilometer grens en geen millimeter kust te vinden, hetgeen wordt veroorzaakt door het feit dat Hongarije volledig door andere landen wordt ingeklemd. Geen strand dus maar wat dan wel? Een schitterende historische hoofdstad (waar we twee dagen zullen verblijven) en een over het algemeen glooiend landschap wat bezaaid ligt met meren rivieren en grotten.
Dat kan allemaal wel zijn maar hebben we daar ook iets te vrezen van tegenstand, Magyar Atlétikai Szövetség vertelt ons middels zijn record pagina dat Hongarije redelijk wat atleten heeft net onder de internationale top. Met hier en daar net als bij ons erg belegen records (1978 e.d.). Ook kent Hongarije zijn eigen Fanny Blankers Koen. Zo is recentelijk op 77-jarige leeftijd de in Hongarije wereldberoemde steepleatleet Elhunyt Jeszenszky László, die in de jaren 40 en 50 hoge ogen gooide, overleden. - 20 Januari 2004 (Remco Beckers)
-
Oude lustrumboeken zijn altijd erg interessant om even door te bladeren en aangezien er waarschijnlijk niet veel leden zijn die het boek hebben van het 5de Asterix lustrum heb ik dat maar voor jullie gedaan. Wisten jullie bijvoorbeeld dat er zo'n 10 a 15 jaar geleden een feestcommissie genaamd Brasterix bestond met als motto Feesten En Stappen Terug in Asterix. In diezelfde periode was er ook een dispuut dat opkwam voor de ietwat kleinere Asterix leden, genaamd Puissance Petite. Lid worden was niet eenvoudig, daar de maximale lengte voor dames 1m54 en voor heren 1m65 bedroeg.
Ook was Big Brother niet de eerste om een nieuwe tekst te verzinnen op het nummer Big City. Het (in vergetelheid geraakte??) Asterix-lied gebruikte lang geleden al dezelfde melodie. Een ander opvallend feit is dat er de afgelopen 10 jaar nauwelijks clubrecords zijn verbeterd, blijkbaar staan die na zoveel jaar inmiddels erg scherp... - 4 Februari 2004 (Niek Palm)
-
Deze keer geen stukje over verleden, heden of toekomst van onze eigen vereniging maar zullen wij onze Gallische helden eens belichten. Als echte Gallier is het natuurlijk van groot belang dat je op de hoogte bent van enkele wetenswaardigheden van deze helden.
In de Asterix albums komen heel wat Latijnse spreuken voor het is natuurlijk jammer dat sommig onder ons niet weten waar zij het over hebben. Een paar voorbeelden....
- 1. Desinit in piscem mulier formosa superne: De van boven schone vrouw eindigt in een vis. De uitkomst beantwoordt niet aan de verwachtingen.
- Mens sana in corpore sano: Een gezonde ziel in een gezond lichaam.
- Nunc est bibendum: Nu is het tijd om te drinken.
- Video meliora proboque deteriora sequor: Ik zie het betere en erken het, maar volg het slechtere.
Maar wisten jullie dat onze Gallische vrienden ook zo aan Idols hadden mee kunnen doen? Zij zongen graag een liedje. In vroegere tijden had Asterix zelfs haar eigen liederenbundel. Enkele beroemde liedjes gezongen door Asterix en Obelix zijn:
- Als het lente wordt, dan stuur ik jou, parfum uit Lutetia
- Bij ons staat op de gallerij, 't is nog eeuwen slavernij
- En we hebben een menhir met vet, al op de tafel gezet
- Daar was laatst een Galliër loos
Wil je nog meer weten kijk dan maar even op hier
- 18 Februari 2004 (Frans Aarden)
-
In de 7e hemelGisteren las ik in de velletjes het verhaaltje over de eerste Asterix vrouwen-activiteit en ik vroeg mij ernstig af waar en wanneer de twee Gallische geslachten zo uiteengegroeid zijn dat er zo.n merkwaardig soort van concurrentiestrijd is ontstaan tussen hen. Het leek dat het diep zat dus dacht ik dat het niet iets recents kon zijn. Nee, dit moet way back gaan. Dus ben ik de geschiedenisboeken [Asterix en de waarheid en De erfenis van Asterix door van Royen en van de Vegt] ingedoken om wat gegevens op te diepen over de man/vrouw relaties in de tijd dat onze grote held Asterix leefde in zijn kleine Keltische dorpje.
Laten we eens beginnen met wat gegevens op te sommen over de Keltische vrouwen. De Griekse schrijver Posidonius zegt dat ze op mannen leken, zowel in grootte als in moed en dat ze knap van uiterlijk waren. Volgens Strabo, waren ze heel goed in het baren en verzorgen van kinderen. Ammianus Marcellinus, een Romeinse auteur uit de vierde eeuw na Christus merkt op dat de vrouwen nog beter konden schoppen en slaan dan mannen en dat het een groep vreemdelingen niet lukte om een Kelt te verslaan als hij zijn echtgenote erbij haalde. Herkenbaar. Heeft iemand van jullie op Stratumseind weleens een opstootje gezien en dat de vriendinnetjes zich ermee gingen bemoeien? Advies: wegrennen. Het keltische huwelijk liep verder over van romantiek (ik ben nog een beetje in een valentijnsbui): .En nadat ze de slaapkamer zijn binnengegaan wekken Afrodite en Hera die het huwelijk beschermt, nieuwe kunsten bij hen op en verleiden hen om onbekende oorlogen te voeren.. Prachtig geschreven door Ausonius, een Galliër uit Bordeaux, over de huwelijksnacht, waaruit we af mogen leiden dat er niet aan sex gedaan werd voor het huwelijk. Hier gaat de vergelijking van onze dames met de oud Keltische vrouwen blijkbaar voor het eerst mank.
De Kelten hadden overigens een soort van huwelijk in gemeenschap van goederen. De vrouw bracht een bruidsschat mee waarop de man een even grote som geld in het huwelijk bijdroeg. Van beide sommen geld en de winsten werd een boekhouding bijgehouden. De langstlevende van de twee kreeg uiteindelijk het hele vermogen. Dat klinkt eigenlijk best modern, alleen krijgt tegenwoordig degene met de beste advocaat het vermogen. De dames hadden echter meer in de pap te brokkelen. Volgens de Griekse auteur Plutarchus speelden vrouwen dikwijls een beslissende rol op het hoogste politieke niveau. Mannen consulteerden hun vrouwen op gebied van oorlog en vrede en gebruikten de diplomatieke vaardigheid van vrouwen. Als ik tegenwoordig aan vrouwen op werkelijk het hoogste politieke niveau denk, dan denk ik aan Margaret Thatcher. Sorrie.
Laten we het eens over de Keltische mannen hebben. Posidonius beschrijft de Galliërs als volgt: .Ze hebben lange lichamen die soepel en wit zijn en ze hebben haar dat niet alleen van nature blond is, maar dat ze ook nog eens extra blond maken door een speciale behandeling. Immers, ze wassen het haar voortdurend met kalkwater en ze trekken het vanaf hun voorhoofd naar hun kruin en dan naar achter in hun nek, zodat ze precies lijken op saters en Pan. Door hun haren zo te verzorgen, worden deze zo dik dat het wel manen van paarden lijken.. Grote atletische mannen met evengrote vrouwen dus. Heb ik daar niet iets over gelezen in de Velletjes? Deze mannen hadden echter wel lang haar dames. Wen er maar vast aan. Echte Galliërs hebben lang haar.
Als we zien hoelang de huidige Asterix-mannen onder de douche staan zijn het ook net zulke ijdeltuiten als hun voorouders. Blijkbaar is jezelf optutten in de douche belangrijker dan de dames in de kantine gezelschap houden. Of is hier nog iets anders aan de hand? Laat ik onze Griekse vriend Posidonius nog maar eens aan het woord laten: .Hoewel de Kelten aantrekkelijke vrouwen hebben, besteden ze aan hen weinig aandacht, maar ze raken buitengewoon door het dolle van begeerte naar seksueel verkeer met mannen.Ze zijn gewend om op de grond op dierenvellen te slapen en zich in bed te nestelen met een jongen naast hen, aan elke kant één. En het allerwonderlijkst is dat ze zich niet bekommeren om hun eigen waardigheid, maar hun mooie jonge lichaam zeer gemakkelijk aan anderen weggeven. Dit zien zij niet als een schande, integendeel, als iemand van hen zo benaderd wordt en het aangeboden genoegen niet accepteert dan is dat in hun ogen ongepast..
Tsja, ik heb verder niets meer toe te voegen. Ieder zijn eigen 7e hemel.
- 2 Maart 2004 (Olga Priems)
Hongarije, het land van bergen, wijn en grotten. De barokke stad Eger, met zo'n 66.000 inwoners, is een lust voor het oog. De meer dan 1000 jaar oude bisschopsstad heeft vele oorlogen gekend. In de 18de eeuw begonnen de bisschoppen aan de wederopbouw van Eger. Op de hellingen van het gebergte staan wijnstokken met druiven waarvan bekende wijnen als Stierenbloed van Eger en Maagd van Eger worden gemaakt. Naast alle bezienswaardigheden en musea in Hongarije zullen we ons tijdens ons verblijf in Eger ook zeker vermaken en wellicht brengt deze wijnstreek ons in de zevende hemel!
- 16 Maart 2004 (Kees Lepoeter)
Asterix heeft het goed gezien: In de zevende hemel en Hongarije, dat past mooi bij elkaar. Veel lustrumaktiviteiten staan dit jaar in het teken van Hongarije. Onlangs nog was er een fantastische Hongaarse avond, met echt Hongaars eten, Hongaarse les en een Hongaars lied. En over een maand zullen we dan Hongarije echt meemaken: een wedstrijd door het prachtige Bükk nationale park heen, en tijd om cultuursteden als Budapest en Eger te bewonderen. Budapest, dit jaar culturele hoofdstad van Europa, is het mooist gelegen van alle Europese hoofdsteden, met de Donau die de scheiding vormt tussen het heuvelachtige Buda, en het uitgestrekte Pest. Eger, voor ons wellicht iets minder bekend, is geliefd bij alle Hongaren door z'n prachtige Barok architectuur, en in het bijzonder de burcht die in 1552 centraal stond in het verzet tegen de binnentrekkende Turken. Ook heeft Eger de beroemde "Vallei van de Mooie Vrouwen" met tientallen wijnkelders waar de lokale wijnen geproefd kunnen worden. Asterix zal dat ook doen op de avond voorafgaand aan de wedstrijd - ongetwijfeld een gedenkwaardige voorbereiding. Al met al gaat Hongarije een bijzonder tintje geven aan dit zevende, hemelse, lustrum.
- 30 Maart 2004 (Ingrid de Haan)
In de zevende hemel...met onze lustrumtassen
Aankomende maandag is het zover: de lustrumtassen worden uitgereikt. De opdruk zal duidelijk maken dat het gaat om een groep atleten van een studentenatletiekvereniging uit Eindhoven. Aan de hand van de tassen herkent de buitenwereld Asterix dus eenvoudig als groep. Maar hoe herken je je eigen tas?
Om te voorkomen dat iedereen met elkaars tas gaat lopen, met alle gevolgen van dien, willen we jullie toch alvast enkele ideeën geven om je sporttas herkenbaar te maken. Een geliefde activiteit op kinderfeestjes is het versieren van tassen. Wellicht hadden we toch een "Tassenknutsel-feest" moeten organiseren. De kinderen gaan dan uitgebreid te werk met verf, knopen, borduren, kreten (zoals op die witte carnavalsjassen), enzovoort. Wij vrezen echter dat dit alles onze mooie en stoere lustrumtas niet ten goede zal komen en het resultaat onherstelbaar zal zijn.
Wat moet je dan doen ter versiering en herkenning van je tas? Een mogelijkheid is een sleutelhanger bevestigen aan je tas met je voornaam er op. Indien je Martijn heet (en eventueel anderen) wellicht is een sleutelhanger met een knuffeltje (Asterix, Idefix, Obelix?) een beter idee. Bedenk hierbij wel dat Rolf reeds een sleutelhanger met een zwart schaap heeft en dit item dus reeds bezet is. Mocht je echt ten einde raad zijn kun je ook nog altijd ín de tas kijken, wellicht herken je namelijk wel de schoenen, kleding, etc.
In ieder geval veel succes met je zoektocht naar je eigen mascotte/kenmerk.- 27 April 2004 (Victor Mayr)
Ondanks alle Asterix drukte de afgelopen en komende periode, Hongarije-reis, Batavieren-race, competitie, borrels, interne competitie en ALV, zit natuurlijk iedereen weer vol smart te wachten op levenstekens van de lustrumcommissie. Als eerste wil de lustrumcommissie alle deelnemers bedanken voor hun enthousiasme tijdens de Hongarije reis. Jullie hebben de commissie en hopelijk ook jezelf een onvergetelijke reis bezorgd. Speciale dank gaat uit naar Frans, hij heeft op de valreep nog een mooi hoofdstuk aan de reis toegevoegd wat, Asterix kennende, nog lang in de analen van de vereniging zal blijven hangen.
Na Hongarije wil de lustrumcommissie deze gelegenheid aangrijpen om weer voorwaarts te kijken. De volgende Lustrumactiviteit staat weer al op de rol: De lustrumbaanwedstrijd en -reunie. Houd allen 19 juni (en 20 juni om bij te komen) vrij in je agenda, voor alweer een spetterende activiteit waarin je je in de 7e hemel kunt wanen.